De voorbereiding – deel 1

”Nee, dat is niet waar!” roepen Anna en Arthur bijna in koor. Het is eind augustus en we zitten op een boomstronk op de ruige flank van van een Dolomieten-top. Marie-Laure en ik hebben hen zojuist ingelicht over onze plannen om met het gezin een wereldreis te gaan maken. “Menen jullie dat echt?” En dan, als ze doorhebben dat dit geen grap is maar serieus, vliegen ze ons om te nek, schreeuwen ze het uit en maken ze een dansje van plezier. Nog bijna 5 maanden te gaan en eigenlijk wilden we nog even wachten met ze in te lichten, maar nu kunnen we niet meer terug.

Die ochtend op de camping hadden we al een voorzichtig protest gehad. “Waarom moeten wij iedere ochtend schooltaken maken en mogen alle andere kinderen meteen gaan spelen. Dat is toch niet eerlijk?”. Ze hadden door dat er iets niet helemaal klopte. Wat ze niet wisten is dat wij toen al met school hadden afgesproken dat de kinderen tijdens de zomervakantie iedere dag huiswerk zouden maken om een leervoorsprong op te bouwen voor het vertrek. Ook de weken ervoor bij papi en mamie in Frankrijk hadden ze al flink gewerkt. Nu viel het kwartje ook meteen: “Oh daarom?”. En wij glimlachend: ”Ja, daarom!”.

Terugkijkend is dit het moment geweest waarop het voor ons als gezin echt concreet begint te worden. Tot dat moment was het vooral heel veel zoeken op Internet, inventariseren van reiswensen en informatie achterhalen over vluchten, reisadviezen, bijzonderheden met betrekking tot rondreizen in de landen en het beste seizoen om erheen te gaan. Maar dat deden we vaak in de avonduren als de kinderen op bed lagen. In het geheim. Vanaf dat moment wordt de wereldreis iets van ons vieren.

Diezelfde avond op de camping heeft Anna al een eerste versie van een spreekbeurt gemaakt voor haar klasgenootjes, en is het onderwerp van gesprek wie het nieuws als eerste mag weten, de opa’s en oma’s of toch de vriendjes en vriendinnetjes. We laten zien waar de landen liggen waar we heen gaan, hoe vaak we het vliegtuig moeten nemen, welke mensen er leven, de gebruiken en natuurlijk de wilde dieren.

De rest van de vakantie komt het onderwerp natuurlijk elke dag wel een paar keer terug. Alles gaat goed en we liggen op schema. In ieder geval, zo lijkt het dan. Maar we weten dan nog niet wat ons de laatste vier maanden te wachten staat…