De voorbereiding – deel 2

Waar begin je als je het plan opvat om een wereldreis te maken met je gezin? En hoe ziet het traject ernaartoe eruit? Nou, dat ligt eraan of je een wereldreis voorbereid onder normale omstandigheden of ten tijde van een wereldwijde pandemie. In ons geval dus het laatste.

Ik kan wel zeggen dat de afgelopen maanden zeer uitdagend waren, en uitdagend is dan nog heel voorzichtig uitgedrukt. Het was eigenlijk gewoon drie maanden stress. Eerst omdat in oktober blijkt dat datgene waar we op hopen (en waar we al stiekem vanuit gaan), namelijk het heropenen van de landen in Azië en Oceanië, niet gaat gebeuren. Daarna omdat er in november een nieuwe variant opduikt. En tenslotte omdat we in december met die nieuwe besmettelijke variant voortdurend bang zijn dat een van ons positief test. Wat uiteindelijk ook gebeurt. Twee keer!

De Fransen zouden zeggen: ‘’C’était le parcours du combattant’’. En dat is het zeker geweest. 

In het voorjaar van 2021, een jaar na het uitbreken van de Corona-crisis, zijn we ervan overtuigd dat onze wereldreis haalbaar is. We besluiten de gok te wagen en hebben al heel snel door dat er twee basisvoorwaarden zijn om deze reis mogelijk te maken: school en werk. Deze twee hindernissen moeten genomen worden, voordat we de plannen concreet kunnen maken.

‘Wat een fantastisch idee! En zo goed voor de ontwikkeling van de kinderen’’, zegt meester Anne, de directeur van de school, als we hem medio juni voor het eerst vertellen over onze plannen. En er dan meteen achteraan: ‘School steunt jullie project volledig’’. Dat is één! 

Helaas blijkt de leerplichtambtenaar van de gemeente Rotterdam niet zo meegaand, maar we hebben er vertrouwen in dat de kinderen zich met het leerplan, wat we samen met de leerkrachten van school hebben opgesteld, de komende maanden uitstekend gaan redden. Bedankt juf Joyce, juf Jozette en meester Tristan!

Onze werkgevers reageren ook positief ook al zijn hier natuurlijk wel wat steekhoudende inhoudelijke argumenten voor nodig. Maar uiteindelijk wordt deze horde ook vrij eenvoudig genomen. Dat is twee!

In willekeurige volgorde komen daarna: de financiën met een gedetailleerd reisbudget per land, de vliegtickets, nieuwe paspoorten voor de kinderen, visums voor bijna alle landen, andere reisdocumenten (zoals gezondheidsverklaringen, ESTA-verklaring, etc.), reis- én corona-vaccinaties halen, het huis wat onderverhuurd moet worden, de reis- en annuleringsverzekering afsluiten, het puzzelen op de  bestemmingen inclusief accommodaties, campers en huurauto’s, een stapeltje Lonely Planets aanschaffen, lopende abonnementen en verzekeringen stopzetten, een héleboel outdoor-spullen kopen (drie keer naar Zwerfkei: “Kijk Arthur, hier kun je supergoed spelen!’’), een afscheidsfeest met vrienden, familie en buren (afgelast vanwege avondklok), afscheidsfeestjes voor de kinderen (Corona-proof vanwege lockdown) inclusief een cadeautje voor de klasgenootjes (in allerijl georganiseerd omdat de scholen eerder sluiten). En héél veel PCR-tests. Pffff!

Tussendoor ‘’proef pakken’’ waarbij we er al snel achter komen dat we de komende 6 maanden echt uit onze rugzak gaan leven, en maar het minimale mee kunnen nemen. En tenslotte ons huis opknappen, schoonmaken en gereed maken voor verhuur.

En nu is dat bijna allemaal achter de rug en kunnen we, 2 dagen voor vertrek, even rustig ademhalen en genieten van het moment. Zoals we de komende tijd hopelijk nog van heel veel momenten gaan genieten. 

Bij het uitruimen van ons huis vond ik ergens in een doos in de kelder ons eerste concept-reisschema, een ingekleurde kalender op een al bijna vergeeld A4-tje met daarop de reisplannen voor India, Japan, Vietnam, Laos, Thailand, Australië en Nieuw Zeeland. Het velletje moet ergens uit 2017 zijn. Reisdata 17 juli 2018 tot en met 19 maart 2019! De aanhouder wint!